HUSHVILLE · EPISODE 77
เมื่อ Pikku กระรอกน้อย พบ Sol
This story is currently available in Thai. The complete original text is shown below.
ในเช้าวันหนึ่งของ HushVille ลมพัดเบา ๆ ผ่านใบไม้แห้งที่ปลายฤดู
Pikku กระรอกน้อยวิ่งวุ่นอยู่บนกิ่งไม้ เขามีแผนมากมายในหัว
ต้องเก็บลูกโอ๊กเพิ่ม ต้องซ่อมรังให้แน่น ต้องทำให้วันนี้ “คุ้มค่า”
แต่ยิ่งวิ่ง หัวใจก็ยิ่งเหมือนวิ่งตามไม่ทันอะไรบางอย่าง
—
ระหว่างที่กำลังกระโดดจากกิ่งหนึ่งไปอีกกิ่งหนึ่ง Pikku เหลือบไปเห็นบางอย่าง
ช้า…มาก
ช้ามากจนแทบไม่รู้สึกว่าเคลื่อนไหว
มันคือ Sol
หอยทากตัวเล็กกำลังค่อย ๆ เคลื่อนผ่านทางดินชื้น
ไม่มีความรีบ ไม่มีความลังเล
เหมือนเวลาไม่ได้เร่งเขาเลย
—
Pikku หยุด
ซึ่งไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นบ่อยนัก
“นาย…ไม่รีบเหรอ?” Pikku ถาม
Sol เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ยิ้มบาง ๆ
“รีบไปไหนเหรอ?”
คำถามนั้นเบามาก แต่ Pikku ก็คิดหนักในใจ “เรารีบไปไหนเหรอ อืม”
—
“ก็…มีอะไรต้องทำตั้งเยอะ” Pikku ตอบ
Sol พยักหน้า “อืม…แล้วตอนนี้ล่ะ ตัวนายกำลังทำอะไรกับชีวิตอยู่เหรอ?”
Pikku ชะงัก
เขามองดูตัวเอง ถ้าให้ตอบว่าทำอะไรอยู่ มันตอบง่าย แต่ เอ ถามว่า เรากำลังทำอะไรกับชีวิตอยู่เหรอ ตอบยากจัง
หายใจเร็ว หัวคิดวุ่น ทำอะไรตั้งเยอะ
ว่าแต่ เรากำลังทำอะไรกับชีวิตอยู่ กลับตอบไม่ได้แฮะ
—
Sol ขยับต่อไปช้า ๆ แล้วพูดเหมือนเล่าเรื่องธรรมดา
“ฉันใช้เวลาทั้งวันเพื่อไปถึงที่ที่อยากไป บางวันก็ไปไม่ถึง แต่ระหว่างทาง ทุกก้าว ฉันอยู่กับตัวเอง”
เขาหยุดนิดหนึ่ง
“รู้ว่าเดินอยู่ มันเลยไม่รู้สึกว่าช้า”
—
Pikku นั่งลงบนกิ่งไม้
เป็นครั้งแรกในรอบหลายวัน ที่เขาไม่ได้ขยับไปไหน
ลมยังพัดเหมือนเดิม ใบไม้ยังไหวเหมือนเดิม
แต่บางอย่างสะกิดในใจ
—
แปลกนะ ในเวลาที่นิ่ง เรากำลังหายใจอยู่นี่
และที่นั่งอยู่ กิ่งไม้กำบังไหว ไปตามแรงลม ทำไม ไม่เคยสังเกตเลย
เขาลองหายใจ…โดยไม่ต้องรีบ เอ เรากำลังมีชีวิตและใช้ชีวิตอยู่นี่นา
—
Sol ยังเดินต่อไป ช้าเหมือนเดิม
แต่ครั้งนี้ Pikku ไม่ได้รู้สึกว่าเขาช้า
เขาแค่รู้สึกว่า ตัวเอง…เพิ่งตามทันบางอย่าง
—
ก่อนจากกัน Pikku พูดเบา ๆ
“บางที…ฉันอาจไม่ต้องเร็วขนาดนั้นก็ได้”
Sol ยิ้ม “ใช่ นายแค่ต้องอยู่ให้ทันตัวเองก็พอ”
—
ในวันนั้น Pikku ไม่ได้เก็บลูกโอ๊กเพิ่มมากมาย
แต่เขาได้เรียนรู้บางอย่างที่เขาไม่เคยเก็บได้มาก่อน
ความรู้สึกของการ “พอแล้ว” ในช่วงเวลาหนึ่ง
—
นี่แหละ ชีวิตใน HushVille 🌳