HUSHVILLE · EPISODE 93
The Day the Mind Wandered
วันที่ใจล่องลอยไป
This story is currently available in Thai. The complete original text is shown below.
เช้าวันนั้น หมอกบาง ๆ ลอยต่ำเหนือทุ่งหญ้าของ HushVille จนปลายหญ้าดูเหมือนลอยอยู่กลางเมฆ
Theo นั่งอยู่บนม้านั่งไม้หน้าห้องสมุด หนังสือปกผ้าสีเขียวเปิดค้างอยู่บนตัก เขาอ่านหน้าเดิมมาเกือบสิบนาทีแล้ว
นกกระจอกตัวหนึ่งกระโดดขึ้นมาบนราวหน้าต่าง
Theo มองมัน
แล้วก็เผลอมองตามมันไปจนหายลับหลังต้นโอ๊ก
เมื่อก้มกลับมาที่หนังสือ เขาจำไม่ได้ว่าประโยคสุดท้ายพูดถึงอะไร
เขาปิดหนังสือลงเบา ๆ
ฝั่งตรงข้ามลานหมู่บ้าน Nuki กำลังพยายามซ่อมกังหันลมของเด็ก ๆ
ไขควงวางอยู่ข้างตัว
แต่เจ้าของมันกำลังนั่งมองก้อนเมฆที่ค่อย ๆ เปลี่ยนรูปร่าง
“นั่นเหมือนปลาวาฬ”
เขาพูดกับตัวเอง
ไม่นาน ปลาวาฬก็กลายเป็นภูเขา
จากนั้นก็กลายเป็นกาน้ำชา
จนเขาลืมไปแล้วว่าตัวเองกำลังซ่อมอะไร
เสียงหัวเราะแผ่วเบาดังมาจากร้านขนมปัง
Mona กำลังคลึงแป้งอย่างสม่ำเสมอ
เธอไม่เคยรีบ
ทุกครั้งที่แป้งพัก เธอก็พักไปด้วย
มือวางอยู่บนโต๊ะไม้
สายตาออกไปนอกหน้าต่าง
ไม่มีใครรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไร
อาจคิดถึงสูตรขนมใหม่
อาจคิดถึงแม่
หรืออาจไม่ได้คิดอะไรเลย
หลังร้าน Blub นั่งอยู่ริมบ่อน้ำ
เขาโยนก้อนกรวดลงไปทีละก้อน
วงน้ำเล็ก ๆ ซ้อนทับกันช้า ๆ
ไม่นาน ความทรงจำบางอย่างก็ลอยขึ้นมา
เสียงฝนในคืนหนึ่ง
รองเท้าคู่เก่าที่หายไป
ใครบางคนที่ไม่ได้เจอกันนาน
เขาสูดหายใจลึก
ปล่อยให้ภาพเหล่านั้นผ่านไปเหมือนใบไม้บนผิวน้ำ
โดยไม่พยายามรั้งไว้
หรือผลักไส
ใกล้เนินเขา Sol กำลังเดินกลับบ้านพร้อมตะกร้าเห็ด
เขาหยุดทุกครั้งที่เจอดอกไม้แปลก ๆ
บางครั้งก็หยุดเพียงเพื่อฟังเสียงลมลอดผ่านต้นสน
บางครั้งก็ลืมว่ากำลังจะเดินไปไหน
แต่ไม่นาน ขาของเขาก็เริ่มก้าวต่อเอง
ราวกับร่างกายจำทางได้ แม้ใจจะเดินไปไกลแล้ว
เมื่อดวงอาทิตย์เริ่มอ่อนแสง Toma เดินผ่านลานหมู่บ้านพร้อมแก้วชาร้อนในมือ
เขามองเห็น Theo ยังอ่านหนังสือไม่ถึงครึ่งเล่ม
เห็นกังหันของ Nuki ยังไม่ได้ซ่อม
เห็น Blub นั่งเงียบอยู่ริมบ่อ
และเห็น Sol เพิ่งกลับมาทั้งที่ออกไปตั้งแต่เช้า
“วันนี้ทุกคนดูยุ่ง”
Toma พูดกับตัวเอง
เขาหยุดคิดครู่หนึ่ง
ก่อนยิ้มบาง ๆ
“ทั้งที่…แทบไม่มีใครทำอะไรเลย”
ไม่มีใครได้ยินประโยคนั้น
ลมยามเย็นพัดผ่านต้นโอ๊ก
หน้าหนังสือของ Theo พลิกเองหนึ่งหน้า
กังหันของ Nuki หมุนช้า ๆ เพราะแรงลม
กลิ่นขนมปังอุ่นจากร้านของ Mona ลอยไปทั่วหมู่บ้าน
Blub ลุกขึ้นเดินกลับบ้าน
ส่วน Sol เงยหน้ามองดาวดวงแรกของค่ำคืน
...
วันนั้น HushVille ดูเงียบกว่าปกติ
แต่ใต้ความเงียบนั้น
มีหลายสิ่งกำลังเคลื่อนไหว
ช้าเกินกว่าจะมองเห็น
และเงียบเกินกว่าจะได้ยิน